มีผัวเมียคู่หนึ่ง เพิ่งจะแต่งงานกันใหม่ๆ พ่อแม่ก็ให้ไปปลูกกระท่อมอยู่กันที่ปลายนาเพื่อคอยดูแลข้าวปลาที่ทำไว้แล้ว และกำลังงาม เกรงว่าวัวควายนกหนูจะมากัดกินข้าวเสียหาย ผัวเมียทั้งสองก็มิได้ขัดข้องหรือรังเกียจเกี่ยงงอนแต่ประการใด เมื่อพ่อแม่ให้ไปก็ไป
นิทานเรื่อง "ลงโทษคนโกง"
พ่อค้าชาวอินเดียคนหนึ่งทำกระเป๋าซึ่งมีเงินอยู่ในนั้น 100 เหรียญหายไป เขาจึงประกาศว่า หากใครเอากระเป๋ามาคืนได้ เขาจะให้รางวัลเป็นเงิน 10 เหรียญ ต่อมามีคนจรคนหนึ่งเก็บกระเป๋าใบนั้นได้ จึงเอามาให้พ่อค้าเพื่อรับรางวัล พ่อค้าเป็นคนตระหนี่ เสียดายที่จะต้องควักเงินรางวัล 10 เหรียญ เขาจึงเสแสร้งตระหนกตกใจโดยกล่าวว่าแหวนเพชรวงหนึ่งในกระเป๋าได้หายไป สุดท้ายทั้งสอง ได้ไปหาผู้พิพากษาที่ศาล ผู้พิพากษาถามพ่อค้าว่า
นิทานเรื่อง "เจ้าสาวชาวป่า"
ชายหนุ่มสามคนพี่น้องยังเป็นโสด เขาจึงปรึกษาหารือกันว่า ทำอย่างไรถึงจะได้หญิงสาวที่ดีมาเป็นคู่ครอง
"เอาอย่างนี้มั๊ยล่ะ" น้องชายคนเล็กเสนอ "เราก็ตัดต้นไม้กันคนละต้น ถ้าหากต้นไม้ล้มไปทางทิศใดเราก็เดินทางไปตามหาเจ้าสาวทางทิศนั้น"
"เออ...เป็นการเสี่ยงทายที่เข้าทีดีนะ เจ้ากลางเห็นด้วยรึเปล่า"
พี่ใหญ่หันไปถามน้องคนกลาง
นิทานเรื่อง "คนขี้ลืม"
มีชายคนหนึ่งเป็นคนขี้ลืม ขี้ลืมจริงๆ เรื่องอะไรจำได้ประเดี๋ยวเดียวแล้วก็ลืมหมด เขาจะจำอะไรไม่ได้เลย วันหนึ่งชายขี้ลืมคนนี้ถือมีดเข้าไปในป่าเพื่อจะไปตัดต้นไม้มาทำฟืน เดินทางไปได้สักพักหนึ่งเกิดปวดอุจจาระ จึงเอามีดฟันติดกับต้นไม้ไว้ แล้วก็หาที่หลบไปถ่ายอุจจาระ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)